at wij als tweede team naar voren werden geroepen. Waardoor ik op de 2de lijn kwam te staan. De start was 43 over en om 39 mochten we te water. Iedereen ging meteen te water en ik besloot samen met mijn vrienden tot de laatste 20'' te wachten. Je kan niet allemaal vooraan liggen. Hierdoor zou ik tijdens het zwemmen langer warm blijven en dat bleek. De eerste 600m zwom ik soepel mensen voorbij. Pas in de laatste 150m kreeg ik problemen met de kou. Dit is nog te overzien. En uiteindelijk kwam ik in de derde groep het water uit tot mijn verbazing. Even dreigde ik onderweg naar de fiets de aansluiting te missen omdat ik niet kon geloven niet als laatste het water uit te zijn gekomen. Maar uiteindelijk als 41ste niet super maar voor mijn doen goed genoeg. Daarna de fiets op. Ik werd al voor de start door mensen gewaarschuwd dat het parcours gevaarlijk is. Maar dat blijkt achteraf zacht uitgedrukt. Als iemand mij zou vertellen dat de persoon die het parcours gekozen heeft dronken was bij het uitvoeren van zijn taak had ik die zo geloofd. Later meer daarover. Ik kwam uiteindelijk in de fietsgroep met o.a Niek Heldoorn, Mark Hamersma, Chris brands en nog zo een 7 andere waaronder 2 trimates. Ik besloot wat te drinken en wilde het stuk waar ik voor gewaarschuwd was voorin doorkomen. Obstakel 1, met je carbonfiets en wielen de stoeprand af, rakelings langs de betonpotten midden op de weg. S bocht waar je net in je eentje door past, s bocht bocht links rechts, U turn een stoeprand af en vanaf daar eindelijk normale weg... Als ik geen team had gehad was ik afgestapt mijn fiets is me meer waard dan me ledenmaten maar gezien de wedstrijden die nog komen voor mij nogal onnodige risico's. Leuk voor op een mountainbike of als je volledige sponsoring van materiaal geniet. En zelfs dan moet je je afvragen waar het goed voor is. Maar ach wie weet volgend jaar beter. Mark en Chris vroegen me meteen om mee te draaien en in eerste instantie liet ik me er toe verleiden. Maar toen ik op de brug zag dat het gat naar groep 2 maar 25'' was besloot ik achteraan de groep te rijden op een meter of 4 door de gevarenzone en uiteindelijk netjes in de groep op alles wat daarna komt. Ik hoefde ook niet mee te fietsen wetende dat mijn benen op een losse 5km goed zijn voor een sub 15' Als je ervan uitgaat dat de gemiddelde nederlandse triathleet 17-18'loopt in de top 25 met hier en daar een uitschieter zou dat inhouden dat er sowieso mensen in de groepen voor ons 2' aan hun broek krijgen. De uitvoering is dus simpel lekker mee pedellen en daarna lopen. Zo gezegd zo gedaan. Al raakte ik door het letten op de weg deels me concentratie kwijt en heb niet eens gezien dat Hamersma voor de groep uit gewisseld was. Al bij het aantrekken van mijn schoenen voelde ik dat ik lekker zou lopen en dat gebeurde. Als moet ik zeggen dat sinds ik op Mizuno loop elke loop meer dan lekker gaat. En zo ook nu weer. Ik liep 20m achter Niek de wissel uit en al snel haalde ik hem terug, vervolgens was ik na 500m ook de 2de fietsgroep voor het grootste gedeelte voorbij, vervolgens kwam ik voorbij Rens de Boer, daarna Ynze Keulstra die qua loopstijl eng veel op ze zus Pien lijkt besefte ik tijdens het lopen. Vervolgens nog de oude top concurent Peter de Vries voorbij erg goed te zien dat ook hij de draad weer heeft opgepakt. En op het laatste 1600m nog Edo voorbij die na lange tijd lange afstanden gedaan te hebben weer terug is in de eredivisie. Maar Mark turbo Hamersma liep nog 20m voor me en na het passeren van Jarrich van Woersem sloot ik aan bij Mark. Ik zal eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie niet van plan was Mark voorbij te gaan in de laatste km. Gezien zijn teamgenoten had het niet uitgemaakt voor de uitslag of ik wel of niet achter hem zou finishen. Maar toen ik merkte dat hij anging liet ik me toch verleiden, en versnelde. Uiteindelijk finishte ik na een 3de looptijd van 15.26 op de 14de plek. Dat terwijl ik als 41ste de wissel uit kwam. Ik heb 5km heerlijk gelopen en er lijkt tegenwoordig wel een cruisecontrol op te zitten. Nu volledige focus op BK duathlon Kortrijk waar ik mij hoop te plaatsen voor het EK in Weyer op 23-08.
vrijdag 27 juni 2014
Triathlon Stein. Fietsparkours of spelen met ledenmaten en erger MATERIAAL.
21-06 was het zoveer. Mijn 2de wedstrijd van de eredivisie 2014.
Het werd zoals verwacht werd een zwemonderdeel zonder wetsuit. En gezien mijn
vetpercentage dat momenteel nog steeds onder de 6% ligt en het feit dat ik een
hekel heb aan kou, besloot ik na overleg met Rob tactisch te water te gaan. In de line up waar elke atleet word opgeroepen besloot ik wat te rekken en warm te draaien. Aangezien ons team (triathlonteamNL) tweede in de rangschikking stond hield dit dus in d
at wij als tweede team naar voren werden geroepen. Waardoor ik op de 2de lijn kwam te staan. De start was 43 over en om 39 mochten we te water. Iedereen ging meteen te water en ik besloot samen met mijn vrienden tot de laatste 20'' te wachten. Je kan niet allemaal vooraan liggen. Hierdoor zou ik tijdens het zwemmen langer warm blijven en dat bleek. De eerste 600m zwom ik soepel mensen voorbij. Pas in de laatste 150m kreeg ik problemen met de kou. Dit is nog te overzien. En uiteindelijk kwam ik in de derde groep het water uit tot mijn verbazing. Even dreigde ik onderweg naar de fiets de aansluiting te missen omdat ik niet kon geloven niet als laatste het water uit te zijn gekomen. Maar uiteindelijk als 41ste niet super maar voor mijn doen goed genoeg. Daarna de fiets op. Ik werd al voor de start door mensen gewaarschuwd dat het parcours gevaarlijk is. Maar dat blijkt achteraf zacht uitgedrukt. Als iemand mij zou vertellen dat de persoon die het parcours gekozen heeft dronken was bij het uitvoeren van zijn taak had ik die zo geloofd. Later meer daarover. Ik kwam uiteindelijk in de fietsgroep met o.a Niek Heldoorn, Mark Hamersma, Chris brands en nog zo een 7 andere waaronder 2 trimates. Ik besloot wat te drinken en wilde het stuk waar ik voor gewaarschuwd was voorin doorkomen. Obstakel 1, met je carbonfiets en wielen de stoeprand af, rakelings langs de betonpotten midden op de weg. S bocht waar je net in je eentje door past, s bocht bocht links rechts, U turn een stoeprand af en vanaf daar eindelijk normale weg... Als ik geen team had gehad was ik afgestapt mijn fiets is me meer waard dan me ledenmaten maar gezien de wedstrijden die nog komen voor mij nogal onnodige risico's. Leuk voor op een mountainbike of als je volledige sponsoring van materiaal geniet. En zelfs dan moet je je afvragen waar het goed voor is. Maar ach wie weet volgend jaar beter. Mark en Chris vroegen me meteen om mee te draaien en in eerste instantie liet ik me er toe verleiden. Maar toen ik op de brug zag dat het gat naar groep 2 maar 25'' was besloot ik achteraan de groep te rijden op een meter of 4 door de gevarenzone en uiteindelijk netjes in de groep op alles wat daarna komt. Ik hoefde ook niet mee te fietsen wetende dat mijn benen op een losse 5km goed zijn voor een sub 15' Als je ervan uitgaat dat de gemiddelde nederlandse triathleet 17-18'loopt in de top 25 met hier en daar een uitschieter zou dat inhouden dat er sowieso mensen in de groepen voor ons 2' aan hun broek krijgen. De uitvoering is dus simpel lekker mee pedellen en daarna lopen. Zo gezegd zo gedaan. Al raakte ik door het letten op de weg deels me concentratie kwijt en heb niet eens gezien dat Hamersma voor de groep uit gewisseld was. Al bij het aantrekken van mijn schoenen voelde ik dat ik lekker zou lopen en dat gebeurde. Als moet ik zeggen dat sinds ik op Mizuno loop elke loop meer dan lekker gaat. En zo ook nu weer. Ik liep 20m achter Niek de wissel uit en al snel haalde ik hem terug, vervolgens was ik na 500m ook de 2de fietsgroep voor het grootste gedeelte voorbij, vervolgens kwam ik voorbij Rens de Boer, daarna Ynze Keulstra die qua loopstijl eng veel op ze zus Pien lijkt besefte ik tijdens het lopen. Vervolgens nog de oude top concurent Peter de Vries voorbij erg goed te zien dat ook hij de draad weer heeft opgepakt. En op het laatste 1600m nog Edo voorbij die na lange tijd lange afstanden gedaan te hebben weer terug is in de eredivisie. Maar Mark turbo Hamersma liep nog 20m voor me en na het passeren van Jarrich van Woersem sloot ik aan bij Mark. Ik zal eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie niet van plan was Mark voorbij te gaan in de laatste km. Gezien zijn teamgenoten had het niet uitgemaakt voor de uitslag of ik wel of niet achter hem zou finishen. Maar toen ik merkte dat hij anging liet ik me toch verleiden, en versnelde. Uiteindelijk finishte ik na een 3de looptijd van 15.26 op de 14de plek. Dat terwijl ik als 41ste de wissel uit kwam. Ik heb 5km heerlijk gelopen en er lijkt tegenwoordig wel een cruisecontrol op te zitten. Nu volledige focus op BK duathlon Kortrijk waar ik mij hoop te plaatsen voor het EK in Weyer op 23-08.
at wij als tweede team naar voren werden geroepen. Waardoor ik op de 2de lijn kwam te staan. De start was 43 over en om 39 mochten we te water. Iedereen ging meteen te water en ik besloot samen met mijn vrienden tot de laatste 20'' te wachten. Je kan niet allemaal vooraan liggen. Hierdoor zou ik tijdens het zwemmen langer warm blijven en dat bleek. De eerste 600m zwom ik soepel mensen voorbij. Pas in de laatste 150m kreeg ik problemen met de kou. Dit is nog te overzien. En uiteindelijk kwam ik in de derde groep het water uit tot mijn verbazing. Even dreigde ik onderweg naar de fiets de aansluiting te missen omdat ik niet kon geloven niet als laatste het water uit te zijn gekomen. Maar uiteindelijk als 41ste niet super maar voor mijn doen goed genoeg. Daarna de fiets op. Ik werd al voor de start door mensen gewaarschuwd dat het parcours gevaarlijk is. Maar dat blijkt achteraf zacht uitgedrukt. Als iemand mij zou vertellen dat de persoon die het parcours gekozen heeft dronken was bij het uitvoeren van zijn taak had ik die zo geloofd. Later meer daarover. Ik kwam uiteindelijk in de fietsgroep met o.a Niek Heldoorn, Mark Hamersma, Chris brands en nog zo een 7 andere waaronder 2 trimates. Ik besloot wat te drinken en wilde het stuk waar ik voor gewaarschuwd was voorin doorkomen. Obstakel 1, met je carbonfiets en wielen de stoeprand af, rakelings langs de betonpotten midden op de weg. S bocht waar je net in je eentje door past, s bocht bocht links rechts, U turn een stoeprand af en vanaf daar eindelijk normale weg... Als ik geen team had gehad was ik afgestapt mijn fiets is me meer waard dan me ledenmaten maar gezien de wedstrijden die nog komen voor mij nogal onnodige risico's. Leuk voor op een mountainbike of als je volledige sponsoring van materiaal geniet. En zelfs dan moet je je afvragen waar het goed voor is. Maar ach wie weet volgend jaar beter. Mark en Chris vroegen me meteen om mee te draaien en in eerste instantie liet ik me er toe verleiden. Maar toen ik op de brug zag dat het gat naar groep 2 maar 25'' was besloot ik achteraan de groep te rijden op een meter of 4 door de gevarenzone en uiteindelijk netjes in de groep op alles wat daarna komt. Ik hoefde ook niet mee te fietsen wetende dat mijn benen op een losse 5km goed zijn voor een sub 15' Als je ervan uitgaat dat de gemiddelde nederlandse triathleet 17-18'loopt in de top 25 met hier en daar een uitschieter zou dat inhouden dat er sowieso mensen in de groepen voor ons 2' aan hun broek krijgen. De uitvoering is dus simpel lekker mee pedellen en daarna lopen. Zo gezegd zo gedaan. Al raakte ik door het letten op de weg deels me concentratie kwijt en heb niet eens gezien dat Hamersma voor de groep uit gewisseld was. Al bij het aantrekken van mijn schoenen voelde ik dat ik lekker zou lopen en dat gebeurde. Als moet ik zeggen dat sinds ik op Mizuno loop elke loop meer dan lekker gaat. En zo ook nu weer. Ik liep 20m achter Niek de wissel uit en al snel haalde ik hem terug, vervolgens was ik na 500m ook de 2de fietsgroep voor het grootste gedeelte voorbij, vervolgens kwam ik voorbij Rens de Boer, daarna Ynze Keulstra die qua loopstijl eng veel op ze zus Pien lijkt besefte ik tijdens het lopen. Vervolgens nog de oude top concurent Peter de Vries voorbij erg goed te zien dat ook hij de draad weer heeft opgepakt. En op het laatste 1600m nog Edo voorbij die na lange tijd lange afstanden gedaan te hebben weer terug is in de eredivisie. Maar Mark turbo Hamersma liep nog 20m voor me en na het passeren van Jarrich van Woersem sloot ik aan bij Mark. Ik zal eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie niet van plan was Mark voorbij te gaan in de laatste km. Gezien zijn teamgenoten had het niet uitgemaakt voor de uitslag of ik wel of niet achter hem zou finishen. Maar toen ik merkte dat hij anging liet ik me toch verleiden, en versnelde. Uiteindelijk finishte ik na een 3de looptijd van 15.26 op de 14de plek. Dat terwijl ik als 41ste de wissel uit kwam. Ik heb 5km heerlijk gelopen en er lijkt tegenwoordig wel een cruisecontrol op te zitten. Nu volledige focus op BK duathlon Kortrijk waar ik mij hoop te plaatsen voor het EK in Weyer op 23-08.
maandag 23 juni 2014
Silver tijdens NK duathlon Tilburg
Op zondag 15-06 was het dan zover. Het NK Duathlon over de sprint afstand (5-20-2.5) in Tilburg.
Ik heb even in twijfel gestaan over het wel of niet starten van deze wedstrijd vanwege het feit dat ik sinds woensdag een verkoudheid heb die de luchtwegen niet laat mee werken.
Maar uiteindelijk toch maar van start gegaan. De zenuwen waren ver te zoeken al zijn die dat al het hele jaar, wat bij mij duid op een goed teken. Na de start vormde zich door het snelle tempo van Caimin Stevens een kopgroepje met oa. mijn trainingsmaatje Merlijn Dekker die voor het eerst mee deed aan een duathlon. Ik had al snel door dat het beter zou zijn de kopgroep niet volgen. De reden was simpel, omdat me longen dat simpelweg niet toelieten.
Uiteindelijk na een ronde op plek 3 te hebben gelopen begon het spel met de luchtwegen pas en al snel wonnen mijn luchtwegen. Steeds meer mensen liepen mij voorbij en bij me weg. Uiteindelijk kwam een groepje met oa. de toppers Armand van der Smissen en Gerben Schreurs, die mij weer een beetje wakker wist te schudden. En ik dwong mezelf het gaatje zo klein mogelijk te houden. Wetende gezien mijn trainingen op de tijdritfiets de afgelopen weken dat er met de fietsbenen niks mis was. Het was tenslotte een niet stayer wedstrijd en heb niet voor niks zoveel uur aan mijn postitie op de tijdritfiets gezeten en hoopte het nadeel van de luchtwegen misschien om te kunnen zetten in een gelijke strijd door deze te combineren met Aërodynamica. Dit leek te werken en Al snel naderde ik Caimin en Merlijn en liep goed en soepel in op Armand, Ik kwam snel in mijn cruizing flow en voelde me goed. Helaas niet goed genoeg om het verschil te maken maar ik lag in ieder geval wel weer terug op medaille koers.
Uiteindelijk kon ik de wissel in gelijk met Armand en Gerben en ook het groepje achter ons was niet ver weg. Na 500m lopen kreeg ik een krampsteek in mijn zij en zag Armand die sneller was gewisseld door de slimme set met pyro's (een fietschoen platform waar je met gewone schoenen op zit) te rijden.
Tijdens de krampsteek zag ik Gerben en nog iemand passeren en al snel werd duidelijk dat ik slim moest lopen ipv hard en dat werkte. Al snel haalde ik Gerben weer in en liep ik op plaats 2. Bij het ingaan van de laatste ronde hoopte ik nog heel even terug te kunnen lopen naar Armand. Maar niks was minder waar. Het leek wel of het duathlongenie ook met dit scenario rekening had gehouden en liet me geen stap dichterbij komen. Uiteindelijk finishde ik als 2de op 13 seconde van de oude baas Armand van der Smissen. Wel werd ik eerste elite een leeftijdcategorie die volgens de ITU de leeftijd 24 tm 40 bevat. Helaas worden deze leeftijden niet meer erkend door de NTB. Maar al met al toch meer dan tevreden met mijn silvere medaille. Meer dan ik begin dit jaar had durven hopen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
