BK Sprint (met wat beginnersfoutjes).

Op 05-05-2013 was het dan eindelijk zover, mijn eerste wedstrijd sinds me comeback en de officiele start van seizoen 2013. De zenuwen kwamen vrijdag avond al een beetje maar gek genoeg toen ik zaterdag morgen wakker werd waren deze zo goed als allemaal verdwenen. Om 10 uur reden we naar Belgie en kwam er al snel achter dat dit een mooie wedstrijd zou moeten worden. Ik hou van de belgische wedstrijden. Zolang je geen Terrence heet en aan de goede kant van het lint gaat staan is daar nooit gezeur. De mensen langs de kant zijn altijd vrolijk en gezellig. En de atleten zijn ook altijd gemoedelijk. Voor de start kwam ik al een hoop bekenden tegen uit 2009. o.a Thomas Jurgens, Maarten den Bolster (helaas met gebroken sleutelbeen afgevoerd tijdens het fietsonderdeel, Meestal doen valpartijen me niet zoveel maar deze gezien ik Maarten herkende deed me toch even schrik aan). Wannes Swinnen en team genoot Tim van Heemel. En dan hebben we het nog alleen over de belgische toppers. Bij het zien van de dames wedstrijd kwamen de zenuwen toch wel een beetje. In het Parc Fermee begonnen de beginnersfoutjes al. Een nieuwe wedstrijdfiets zonder opzetstuurtje deden me denken ''pannekoek wat doe je nu met je helm''. Miss toch de wissel paar keer moeten oefenen. Maar al snel had ik door hoe dat werkte. En op naar de start. Ik dacht heel stoer even paar slagen in zwemmen dit was foutje nummer 2. Gevolg paarse lippen en de angst voor de kou nu ik wist hoe koud het water echt was. Om half 4 was het dan zover, nadat de jury iedereen na 15min ofzo eindelijk achter de lijn had ipv voor ging het startschot. Ik stond 2e rij achter Wannes en Thomas. In het midden dit was gelijk fout 3 en een tip voor de rest. ''Sta nooit op de 2e rij in het midden bij een strandstart, iedereen komt namelijk naar binnen''. Ik ondervond dit al meteen bij het induiken van het water. Door op iemand ze rug te duiken (overigens wel een mooie springplank maar niet heel effident). De eerste 400m zwom ik te traag en moest me dringen naar de zijkant om in te kunnen halen al snel zag ik dat ik in de 4e groep zwom. Ik had geen mega verwachtingen van me eerste wedstrijd maar dit kon toch echt niet waar zijn en ik besloot die andere 350m in sprint af te leggen waardoor ik groep 3 nog voorbij kwam en uiteindelijk in groep 2 het water uit te komen. In een tijd van 11.23min. Gelijk met Cornelis Scheltinga. Dit was erg gunstig omdat cornelis niet te beroerd is om mee te draaien op de fiets. Ik liep een gaatje in het stuk naar de wissel ( Daar ontdekte ik de gevolgen van foutje 1. Gelukkig staan er geen wisseltijden op de site en zijn die niet bekend anders had ik daar zeker bij de top 10 van onderaf gerekend gezeten). Maar ondanks dat kwam ik toch met Cornelis op de fiets en nog een Belg de eerste ronde werkte we goed samen en we pakte al snel groepjes geloste triathleten op. Deze sloten keer op keer aan waardoor we al snel met 15 man op de fiets kwamen. Al snel waren we erachter dat niet iedereen mee wilde werken. Halverwege zag ik Maarten liggen (het zag er niet goed uit) Ook Stefan van Tiel stond erbij ik dacht vanwege de crash maar zat weer op ze fiets. Ik besloot te wachten maar hij stuurde me door ik snapte dit in het begin niet goed maar na de finish werd zijn probleem (gescheurde achterbrug) duidelijk. Ik besloot de eerste ronde met fietsen me gedeisd te houden en de kat uit de boom te kijken. Bij het opgaan van het viaduct merkte ik dat er gaten vielen in de groep en reed het gaatje weer dicht helaas kwam iedereen weer bij elkaar en werd er voor me gevoel niet mega hard gereden. In de 2e ronde na een bocht naar links kwam het viaduct voor de 2e keer. Ik was voor het eerst op me nieuwe fiets en zag al een aanval gebeuren die ik parreerde en vervolgens met dezelfde vaart counterde ''erop en erover''. Ik had een gaatje van 50m met nog een belgische triathleet die niet bepaald gecharmeert was van het feit dat ik hem vroeg over te nemen. En dus kwam weer alles bij elkaar. De laatste ronde kwam vlak voor het eind Cornelis naar voren en ik vroeg hoe hij zat ''Mwah beetje last van me rug''. Ik vroeg hem of hij nog wat wilde proberen en hij ging overleggen met Tom die had hier ook wel oren naar. Cornelis Trok hem aan en ik en Tom volgde Ik nam over en we hadden een gaatje van ca. 30m even had ik de hoop dat het gelukt was en Tom nam over al snel zag ik dat vlak voor het viaduct de hele groep weer in ons wiel zat en gaf melding dat ze er weer waren en het zinloos was. Dus zo reden we dan op naar de wissel, Gelukkig is de wissel fietsen rennen makkelijker als zwemmen fietsen. Uiteindelijk kwamen we de wissel in na 26.55min (belgisch niveau is bizar). Ik wisselde net achter Cornelis en liep net achter hem en 2 andere de wissel uit. Ik had gehoopt super loopbenen te hebben helaas merkte ik al snel dat dit niet het geval was maar een straf tempo ging nog wel en ik hoopte de 2e ronde te kunnen gaan versnellen. In de eerste ronde had ik iedereen uit mijn fietsgroepje los en haalde enkele uit de eerste groep weer terug. In de 2de ronde besloot ik gas te geven, Helaas maar even want ik verstapte me al snel dankzij het off road parcours. Ik besloot met het oog op de UT triathlon niet te forceren en terug te gaan in me oude ritme. Al snel kwam ik zo bij Thomas Jurgens. Ik besloot om even te kijken hoe het ging met hem en moedigde hem aan me te volgen. Helaas kwam Rob ook snel dichterbij en Tim van Heemel passeerde zelfs. Van Tim kan ik dit hebben de man loopt de straatstenen uit de grond. Helaas merkte ik al snel dat het geen zin had Thomas proberen te helpen en versnelde nog iets naar de finish.
Waar ik al snel merkte dat ik niet heel diep gegaan was. Maar ik heb van elke zwemslag tot wissel tot omwenteling tot looppas genoten en lol gehad. Ik schijn zelfs met een kleine glimlach op de fiets te hebben gezeten na me demarage. De sfeer voor de start en na de finish was ook geweldig. Het is altijd goed om me familie er bij te hebben na de finish. De looptijd was trouwens voor de mensen die het willen weten 19.24 en de eindtijd goed voor de 21ste plaats was 57.41. De voorgeschreven afstand was 750-20-5 Maar vraag me af of het fietsen en lopen wel klopte. Maar dat doet er verder niet toe. Ik heb genoten en ben weer terug. Nu op naar de UTTriathlon in Enschede volgende week. Ik heb er zin in. En die 3.00 de km die ik mensen beloofd heb houden jullie daar te goed. Maarten heeft aan zijn val een gebroken sleutelbeen en een hoop schaafwonden overgehouden ik wens hem een spoedig herstel toe. Conclussie iets profesioneler omgaan met me wedstrijden en meer zwemmen.

Joy is the key to succes.

Op 07-04-2013 was het dan zover. Mijn eerste wedstrijd met het zwemonderdeel erin. Omdat me voorbereiding bijgedragen heeft aan me prestatie zal ik daar eerst over beginnen.
De avond voor de wedstrijd was er alles behalve druk aanwezig of prestatie drang. Het enige wat me onzeker maakte was het feit dat ik getapert had voor deze wedstrijd. De dag voor de wedstrijd doe ik meestal nog een specifieke wedstrijdvoorbereiding (meestal met mijn vader). Aangezien de zwemloop pas om half 7 van start zou gaan besloot ik hem de ochtend ervoor te doen. De benen voelde niet bepaald goed. Maar belangrijker was dat het tussen me oren wel allemaal klopte, van stress en spanning was nog niks te merken. En ik kon nog zingen en een klein dansje doen onderweg (tekenen bij mij dat ik er klaar voor ben). Om 2 uur stapte ik in de auto om richting Tom Rademakers te gaan. Hij was zo vriendelijk geweest om mij, Cesar Beilo en zijn teamgenoten van Dolphin ZeroD een slaapplaats aan te bieden. Ook hier was de druk niet aanwezig. Ik was er als eerste, We speelde een bordspelletje en Aten daarna nog wat pasta, die erg goed smaakte moet ik bekennen. Later die dag voegde Vincent Bohm, Stefan van Tiel en Cornelis Scheltinga zich ook bij ons. Omstreeks  5 uur kwart over 5 gingen we richting het zwembad. Hierbij hield de super gezellige sfeer stand en de jongens wisten me een goed gevoel te geven, stress en druk waren er niet alleen maar lol en genieten. Omstreeks 10 voor half 7 sprong ik het water in achter Stefan die ze nummerband vergeten was af te doen, Was een erg mooi moment want ik begon net zenuwachtig te worden en dit nam dat in 1 klap weer weg met een hoop gelach.

Half 7 klonk het startschot. En ik besloot me meteen achteraan te zetten in de benen van Stefan. Ik heb uiteindelijk de eerste 600m denk ik zo. Met Stefan mee gezwommen. Daarna viel me tijdens een keerpunt ineens op dat ik een heel ander pakje voor me had zwemmen die ik niet thuis kon brengen in eerste instantie. Ik kon me niet Voorstellen dan Vincent die net als Terrence al meteen in de eerste 100m al een gaatje had geslagen zou stilvallen. Na circa 750m Zag ik dat het om Cornelis ging en ik zwom erlangs. Na 1000m keek ik op de klok en zag ik een 12.50 op de klok staan. Dit had ik nooit verwacht aangezien ik nooit een super zwemmer geweest ben en nog lang niet zoveel getraint had. Vooraf hoopte ik wel onder de 13.00 te zwemmen maar met 14.00 was ik denk al tevreden geweest.
Toen kwam mijn drama wissel, Door de baantraining van afgelopen woensdag op blote voeten op mijn Adidas Hagio had ik een blaar, en besloot dus sokken aan te trekken met de zwemloop voor meer comfort. Goede zet bleek achteraf. Cornelis snelde me in de wissel voorbij en ik heb de eerste 1000m lopen gebruikt om me armstukken aan te trekken. Hierna kwam ik in een ritme dat me meer dan goed beviel en ik snelde Cornelis voorbij. Die later last van krampen bleek te hebben. Ik besloot voor mezelf 2 rondes door te trekken en kwam wel iets dichter bij Terrence helaas bleven Stefan en Vincent om 40sec en 1min ongeveer hangen denk ik. In de derde ronde pakte ik wat rust en greep helaas mis naar me zakje Dolphin water (goed en handig spul in de wedstrijden). Gelukkig was het jongentje die water aangaf zo vriendelijk de parkeerplaats over te lopen en het me aan te geven. na de derde ronde besloot ik de laatste 2 rondes gas op die lollie te geven. Ik liep snel in op Terrence die ik pakte in ronde 5. En uiteindelijk keek ik ook nog bij Stefan op ze rug. De laatste ronde vloog ik als een bezetene met een lach op me gezicht door de straten van Nuenen. En kwam zelfs dichter op Vincent die toen al lang gevlogen was. Stefan zag me komen bij een keerpunt en versnelde logischerwijze. Ik wist derde te worden in een tijd van 45:34. En had de eerste looptijd 42:43. Me comeback is een feit en was even vergeten wat ik kan als ik geniet en er geen druk is.

Na de wedstrijd gingen we met z'n allen naar de italiaan, hier voegde de rest van de groep zich ook bij waaronder coach en trainer Koen de Haan. Erg leuk om eens met je trainer een pizza te eten en met je teamgenoten een biertje te drinken. (JA atleten drinken ook wel eens wat). Om die discussie uit de doeken te doen, de snaar kan niet 356 dagen gespannen staan. We letten die dagen al op onze voeding arbeid en etc. Soms moet die snaar ontspannen en moet je genieten. Het was een mega gezellige avond. Daarna zijn we weer naar het huis van Tom gegaan en hebben we nog wat gelachen met zijn allen (Cesar was op dreef) voor we gingen slapen.

Op 08-04-2013 stond de Sint Josef klassieker op het programma. Helaas had de inspanning van gister wel wat schade aan me spieren aangericht. Maar ik had er zin in. Voor de koersen ben ik altijd wat zenuwachtiger, ik heb dit jaar niet veel gefietst en je bent in zo een koers afhankelijk van andere. Ik besloot de eerste paar rondes afwachtend en toekijkend te koersen. En moet eerlijk bekennen ik heb nog nooit zo een zenuwachtige koers meegemaakt. vanaf km 1 was het al duwen, trekken en schreeuwen. Inhalen door de greppels en over het gras. Ik vond het dan ook niet een mega wonder dat er in bocht 1 ofja vlak daarna al een valpartij gebeurde. Het eerste uur ging best lekker en voelde goed. Ik wist zelfs even naar voren te komen en met Cesar door te trekken. Helaas koste dit te veel energie en ging ik net zo snel weer terug naar de buik van het peloton. Ik zat al vanaf 30min licht in de krampen maar wist ze tot dan toe redelijk in toom te houden. Na 90min was het voor me gevoel over. Ik wist dat Cornelis maar met 1 bidon reed. Dus heb ik met alle risico's nog even naar voren gereden op het rechte stuk en met hem van bidon geruild. Ik dacht dat het daarna snel over zou zijn voor me. Uiteindelijk heb ik tot me eigen verbazing nog 5 rondes kunnen rekken. Dit tot ergernis van me hamstrings en kuiten. Maar ik kon wel nog genieten van de mooie fietsen en de tempo's die we reden. Het voelde weer goed en had even de hoop de koers te kunnen uitrijden. 3 rondes voor het eind in de bocht gebeurde er 6 plaatsen ongeveer voor mij een valpartij. Hierdoor ontstond een gat met het peloton. Ik trok het gat dicht maar merkte al dat dit me laatste aktie van de dag zou zijn. En in extremis liet ik op het volgende rechte stuk weer een gaatje. Ik zag dat Vincent het ook moeilijk had en die liet zich afzakken. Ik duwde hem in het gaatje voor me wiel en daarna vond ik het voor mezelf mooi geweest. Ik had mezelf voorgenomen niet te veel in het rood te gaan zodat ik vanaf maandag gewoon me trainingen weer kon hervatten.

Ik wilde iedereen graag bedanken voor het super weekend. Ik heb echt genoten. En heb geleerd wat ik eigelijk al wist. Lol en plezier zijn de sleutels tot prestaties. Op naar de Ardennen de 20ste voor een trainingsweekend weet zeker dat het daar net zo super gaat worden.