zaterdag 2 juli 2011

Maikel 20ste overall en 6de in zijn eerste stayer duathlon


Op 02-07-2010 werdt het belgish kampioenschap Kortrijk gehouden. Hier stond ik en bijna het hele CDTG duathlon team aan de start. Vanaf de start af aan besloot ik mijn eigen tempo te lopen. Ik wilde in het begin nog wel mee met Wim Nieuwkerk teamgenoot bij CDTG en top Duathleet. Hij moedigde me ook aan mee naar voren op te schuiven maar, me benen voelde al sinds vrijdag niet echt super. Ik had spierpijn in jawel mijn achterwerk door de loopscholing van donderdag bij URT. Ik moet er blijkbaar nog even aan wennen aangezien ik dit bij Ava nooit serieus deed. Ik kwam uiteindelijk in het 4de groepje te lopen op 10sec van een klein derde groepje wat bestond uit Anton Kooijman en en een handje vol belgishe atleten. In de laatste ronde zette ik me op kop en besloot het gat naar groep 3 in een keer dicht te lopen op de slot helling. En zo met de derde groep te wisselen. Maar dit liep echter ietsje anders want ik liep aan de verkeerde kant van het hek naar me fiets. Dit zorgde ervoor dat ik de aansluiting met mijn groep verloor. Hierdoor besloot ik te wachten op de 3de groep want die zat op 30sec en bestond uit een aantal sterke fietsers oa. Xander Denys en Rob Douwen maar ook Anton Kooijman zat erbij. Die was ze fiets in het parc fermee verloren maar vond die en kon zo in groep 3 aansluiten. Voor de start is mij door ploegmakkers van CDTG en vrienden van ETZ verteld dat het parcours zwaar was en dat dat nog zwak was uitgedrukt. Ze hadden gelijk. In het 13km lange rondje zaten 6 serieuze heuvels hoe hun het noemen, ik noem het bergen. Ik belsoot de eerste ronden vol door te gaan en zo liepen we goed in op de groep voor ons. De 40sec was nu 25sec geworden. De 2de ronden ging aanzienlijk langzamer we reden 33 omhoog maar konden wel in sommige afdalingen tegen de 60 naar beneden. De laatste ronde besloot ik me veel op kop te zetten en het tempo hoog te houden zodat mijn ploegmaat Rob Douwen fris aan het lopen kon beginnen en miss nog een top 15 kon halen. Ik sloeg op een aantal klimmetjes gaten en besloot ook maar 1x voor eigen kansen te gaan mijn benen waren toch al kapot. Na de afdaling zag ik dat ik nog maar 40m had en besloot toch weer voor rob te gaan fietsen. De eerst hoog voelende en zware klimmen leken nu nog slechts viaducten. Of dit door me nieuwe stuur en zadelpen komt of mijn nieuwe super custom oakley waar er maar 1van op de wereld is of gewoon het feit dat ik de laatste ronde alles wilde geven dat weet ik niet. Ik reed als een bezetenen naar de finish en pareerde zelfs een demarage van Anton in de laatste klim en zette zo Rob weer in een zetel van ons groepje. Daar was dan mijn angst, de wissel. Ik stapte van de fiets en voelde de krampen al komen. De 2de run was dan ook alles behalve fijn. Ik liep in de eerste km nog met Xander Denys van ETZ maar het stuk naar beneden van een behoorlijk percentage was toch de doodsteek en zette me volledig geparkeerd. Toen ik na 2,5km bij de 2de drankpost kwam voelde ik de benen weer wat terug keren en kon de 2de ronde dus nog aardig versnellen dit was echter niet genoeg terug naar Xander en Rob te lopen maar het was wel genoeg de mensen achter me niet dichter te laten komen. Ik finishde uiteindelijk als 20ste overall en 6de <23. Me benen waren kapot en ik voelde me ook flink kapot. Maar het mooie fietsparcours en de mooie wedstrijd zorgden dat ik toch een super dag heb gehad en heb genoten van de wedstrijd en het parcours. Ofwel was een superdag :)

vrijdag 24 juni 2011

Maikel na zandvoort dillema naar nieuw PR 3000m

Ik weet dat ik hiervoor niks geschreven heb over mijn ervaring over de duathlon van zandvoort dus zal in het kort nog even vertellen hoe dat was. Eigenlijk kan de wedstrijd als dramatisch ervaren worden en is de oorzaak een 3 letter woord. En dat woord is NTB jawel, opnieuw is mij door de nederlandse triathlon bond een wedstrijd naar de klote gebracht. Ik kwam als 2de op de fiets en reed na de 3de ronde samen in een groepje met Wouter Kegge en Dirk Wijnalda. In de 5de ronde kwam er een jury motor naast ons rijden en gaf Kegge en Wijnalda een waarschuwing. Waarna de ntb motor het volgende riep 'Zuijderhoudt STOPPEN' nou kan je over deze stop and go discuseren en ik besloot te luisteren. Echter na deze stop en go trok ik me op gang en haalde een groepje in en kwam weer dichter bij Wijnalda en Kegge. Echter tijdens het inhalen van de groep vond een ander ntb jury-lid het nodig mij een nieuwe stop&go te geven toen ik zei dat hij me maar moest disqualificeren forceerde de man mij (door me met de motor af te snijden)tot stoppen. Hierna heb ik besloten de strijd voor podium op te geven. En pas weer in nederland te starten in Borne om te kijken hoe de jury daar doet met het oog op het NK. Verder meld ik mij af voor alle nederlandse duathlon wedstrijden. Maar genoeg zinloze energie verspild aan de ntb.

En tijd om het over wat positiefs te hebben. Ik heb op de trackmeeting van 24-06 de 3000m gelopen. Ik ging weg voor een tijd onder de 9 min en moest dus rondjes 72 lopen. Tijdens het inlopen voelden mijn benen niet echt super het zelfde gold voor Jorin Kamps trainingsmaatje bij URT (Utrechtsrunningteam) waar ik mee inliep. Maar deze was verkouden geweest. Nog even tijden doornemen met Michel van Liempdt (Coach URT) spikes aan en op naar de start. Al in de eerste 100m merkte ik dat me benen super voelde en liep mee in de tweede groep. de rondes klonken goed. 69,70,72 op gegeven moment 1x 73 om vervolgens de laatste 1000m volle bak door te trekken. nadat ik op de 2km in 5.59 doorkwam besloot ik vol gas te gaan en ik had zelfs even het gevoel dat ik de wedstrijd zou kunnen winnen. de nummer 2 liep bij het ingaan van de laatste 1000m 50m voor me en de nummer 1 zat daar misschien net 10m voor. In de laatste ronde kwam ik op 2 meter van de nummer 2 en op 8 meter van de nummer 1. Deze versnelde allebij en deze versnelling kon ik niet meer beantwoorden dus heb ik hem gevolgd in de hoop dat ze inzakten maar dat gebeurde niet. En zo liep ik naar een nieuw PR van 8.51.55 dat is een verbetering van bijna een minuut. Mijn oude PR dateerde van een limietendag in 2008 en was 9.45.02. Na de finish was er veel positiviteit. Zo was daar me dolblije en trotse vader, moeder en vriendin en ook trotse en blije URT teammakkers en coach Michel was ook erg blij met deze prestatie.
Ik heb heerlijk gelopen en kon zo al het kinderachtige gedrag van de NTB vergeten. Ook beloofd deze wedstrijd me veel goeds en wekt het veel vertrouwen voor deel 2 van het seizoen.